Ανακαλύψτε τον Κρητικό πολιτισμό, από το σπίτι

Γνωρίστε το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου είναι από τα πιο μεγάλα και αξιόλογα μουσεία στην Ελλάδα και ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη. Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν αντιπροσωπευτικά δείγματα από όλες τις περιόδους της κρητικής προϊστορίας και ιστορίας, που καλύπτουν περίπου 5.500 χρόνια, από τη νεολιθική εποχή μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους. Κυρίαρχη θέση στις συλλογές του ωστόσο, κατέχουν τα μοναδικά αριστουργήματα της μινωικής τέχνης, την οποία μπορεί κανείς να θαυμάσει σε όλη της την εξέλιξη.
Το κτήριο, όπου στεγάζεται, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και κατασκευάσθηκε σε τρεις φάσεις, από το 1935 ως το 1958, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Στην ίδια θέση κατά τη διάρκεια της βενετοκρατίας βρισκόταν η καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου, που καταστράφηκε από σεισμό το 1856 και τα ερείπιά της είναι ορατά σήμερα στον κήπο του μουσείου.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου έχει συγκροτηθεί ως Ειδική Περιφερειακή Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού. Εκτός από τη μόνιμη έκθεση των συλλογών του, οργανώνει περιοδικές εκθέσεις, συμμετέχει σε εκθέσεις που περιοδεύουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σχεδιάζει και υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα, συνεργάζεται με άλλους επιστημονικούς και ερευνητικούς φορείς και φιλοξενεί ποικίλες άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες

Το ελληνιστικό θέατρο της αρχαίας Άπτερας στα Χανιά

Το θέατρο της Άπτερας βρίσκεται πλησίον της ΝΑ εισόδου της αρχαίας πόλης. Είναι κατασκευασμένο στη φυσική κοιλότητα με νότιο προσανατολισμό και θέα τα Λευκά Όρη. Στην κατασκευή του θεάτρου, στην οποία αναγνωρίζονται συνολικά τρεις κύριες οικοδομικές φάσεις, χρησιμοποιήθηκε τοπικός απολιθωματοφόρος ασβεστόλιθος. Η αρχαιότερη φάση του προσδιορίζεται στην Πρώιμη Ελληνιστική περίοδο (3ος αιώνας π.Χ.). Ριζική μετασκευή υπέστη κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους προκειμένου να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες και τις αλλαγές στη θέαση της εποχής.

Κρήτη. Αναδυόμενες πόλεις: Άπτερα - Ελεύθερνα - Κνωσός

Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, οι Περιφερειακές Διευθύνσεις του ΥΠ.ΠΟ.Α. (Εφορείες Αρχαιοτήτων Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου) και η Περιφέρεια Κρήτης συνδιοργάνωσαν από 12 Δεκεμβρίου 2018 έως 30 Απριλίου 2019 την έκθεση με τίτλο «Κρήτη. Αναδυόμενες πόλεις: Άπτερα ― Ελεύθερνα  ― Κνωσός. Τρεις αρχαίες πόλεις ζωντανεύουν». Επρόκειτο για μια πολύ-έκθεση με πλούσιο οπτικό και ηχητικό υλικό, οθόνες, χάρτες αλλά και χρήση των μέσων της νέας τεχνολογίας. Από την «εκατόμπολιν» Κρήτη του Ομήρου, η έκθεση εστιάζει σε τρεις σημαντικές πόλεις με βάση τα κοινά τους χαρακτηριστικά: τη δημιουργία τους, την ακμή, την παρακμή, την καταστροφή, την εγκατάλειψη και τον «θάνατό» τους, τη λήθη. Πρόκειται για πόλεις με ιστορία αιώνων, που εγκαταλείφθηκαν και ξεχάστηκαν αλλά και για τρία απτά παραδείγματα για τον τρόπο ανασκαφής και αποκάλυψής τους, για τις διαφορετικές ή παρόμοιες προσεγγίσεις ανάδυσής τους. Ήταν η πρώτη φορά που τόσα πολλά αρχαία αντικείμενα, προφυλαγμένα και διατηρημένα στις αποθήκες Εφορειών Αρχαιοτήτων και στις προθήκες Μουσείων της Κρήτης, έφυγαν από τον γενέθλιο χώρο, για μια περιοδική έκθεση στην Αθήνα. Η έκθεση περιελάμβανε 500 περίπου αρχαιότητες από παλαιές και νέες ανασκαφές, ευρήματα κάθε είδους που χρονολογούνται από τα νεολιθικά (7η-6η χιλιετία π.Χ.) έως και τα βυζαντινά χρόνια (8ος αιώνας μ.Χ.) και τα περισσότερα από τα οποία βγήκαν για πρώτη φορά στο φως: αγάλματα, ανάγλυφα, ειδώλια, επιγραφές, αγγεία, όπλα, εργαλεία, κοσμήματα, νομίσματα και άλλα έργα, από διαφορετικά υλικά: λίθο, μάρμαρο, ασβεστόλιθο, πηλό, μέταλλο (χαλκό, σίδηρο, άργυρο, χρυσό), φαγεντιανή, γυαλί, ελεφαντόδοντο, ημιπολύτιμους λίθους.

Ιστορικό Μουσείο Κρήτης

Το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης ιδρύθηκε το 1953 και στεγάζεται σε νεοκλασικό οίκημα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αξίας. Αφηγείται δεκαεπτά αιώνες τοπικής ιστορίας και πολιτισμού, από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ως τη σύγχρονη εποχή. Η Βυζαντινή τέχνη και ο πολιτισμός, η περίοδος της Βενετσιάνικης και της Οθωμανικής κυριαρχίας, η εποχή των επαναστάσεων στην πορεία προς την Ένωση με την Ελλάδα, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Μάχη της Κρήτης και η Αντίσταση, αλλά και ο λαϊκός πολιτισμός της κρητικής υπαίθρου, προβάλλονται μέσω επιλεγμένων εκθεμάτων σε συνδυασμό με πλούσιο εποπτικό υλικό και πολυμέσα. Κορυφαία εκθέματα αποτελούν οι πίνακες του El Greco, Η Βάπτιση του Χριστού (1569) και Άποψη του Όρους και της Μονής Σινά (1570), τα μοναδικά έργα του που υπάρχουν στην Κρήτη. Σε ιδιαίτερη ενότητα, η Συλλογή Νίκου Καζαντζάκη περιλαμβάνει προσωπικά αντικείμενα και χειρόγραφα του κρητικού συγγραφέα. Ξεχωριστό έκθεμα στην αρχή της επίσκεψης αποτελεί το μεγάλο ομοίωμα της πόλης του Χάνδακα (Ηράκλειο) των μέσων του 17ου αιώνα.

Άγιος Νικόλαος - Πολιτισμός

Από το διάσημο νησί της Σπιναλόγκας έως τα παραδοσιακά καλοκαιρινά φεστιβάλ, ο Άγιος Νικόλαος είναι γεμάτος πολιτιστικές εκπλήξεις.

Μουσείο Αρχαιολογικού Χώρου Ελεύθερνας

Ο Όμηρος στην Κρήτη, είναι το πρώτο μουσείο αρχαιολογικού χώρου στην Κρήτη. Μολονότι μικρότερο σε μέγεθος, είναι αντίστοιχο με εκείνα της Ολυμπίας, των Δελφών και της Βεργίνας. Δημιουργήθηκε για να στεγάσει τα αποτελέσματα των ανασκαφών που διενεργούνται εδώ και τριάντα χρόνια στην αρχαία πόλη της Ελεύθερνας.

Η πρωτοτυπία αυτού του μουσείου, εκτός του γεγονότος ότι επαληθεύεται ο ομηρικός κόσμος στην Κρήτη, συνίσταται και στο ότι τα αντικείμενα της μόνιμης έκθεσης θα ανανεώνονται κατά περιόδους από νέα αλλά και παλαιότερα ευρήματα των ανασκαφών. Με τον τρόπο αυτό το ενδιαφέρον του κοινού θα είναι συνεχές και θα σχετίζεται με την αποκάλυψη και την επέκταση του συνεχιζόμενου ανασκαφικού έργου στον αρχαιολογικό χώρο. Η έκθεση πλαισιώνεται από πρωτότυπες και σύγχρονες οπτικοακουστικές εφαρμογές.

"Ξετυλίγοντας το Μίτο της Αριάδνης…"

“Ξετυλίγοντας το μίτο της Αριάδνης…” Ο μίτος της Αριάδνης μας ταξιδεύει στο χρόνο, ξετυλίγεται μέσα στο λαβύρινθο της παλιάς πόλης του Ηρακλείου.

Τα ενετικά τείχη του Ηρακλείου

Τα ενετικά τείχη της πόλης του Ηρακλείου αποτελούν ένα μοναδικό μνημείο, στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου.

Ανακαλύψτε 5+1 πολιτισμούς στο Ηράκλειο

Ηράκλειο, «εκεί που ξεκινάει η Κρήτη»! Ανακαλύψτε τους 5+1 πολιτισμούς που κάνουν το Ηράκλειο μοναδικό στο κόσμο, και το γεμίζουν με εμπειρίες που σας χαρίζει απλόχερα, όλο το χρόνο.

Μουσείο Τυπογραφίας - Χανιά

Το πρώτο στην Ελλάδα Μουσείο, αφιερωμένο εξολοκλήρου στην Τυπογραφία, την τέχνη που άλλαξε την ροή της ιστορίας, λειτουργεί στα Χανιά από το 2005 και βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη, στο Βιοτεχνικό Πάρκο Σούδας. Το μουσείο αναπτύσσεται σε δύο μεγάλες πτέρυγες και τρεις επιμέρους αίθουσες που καλύπτουν συνολική έκταση περίπου 1.200 τ.μ.

Προσωπικό μεράκι και στοίχημα του δημιουργού του Γιάννη Γαρεδάκη, ιδρυτή της εφημερίδας “Χανιώτικα νέα”, με ένθερμο συνοδοιπόρο στην προσπάθεια αυτή τη σύζυγό του Ελένη, το Μουσείο ξεκίνησε ως ιδιωτική συλλογή σε περιβάλλον φυσικό για ένα τεχνολογικό – βιοτεχνικό μουσείο. Το 2005 εγκαινιάστηκε επίσημα και το 2012 προστέθηκε σε αυτό νέα πτέρυγα. Το 2015 συμπλήρωσε 10 χρόνια λειτουργίας και εγκαινίασε μία ακόμα αίθουσα με σπάνιες εκδόσεις, γκραβούρες, ξυλογραφίες κλπ. που συνδέουν Τυπογραφία με την τοπική ιστορία της Κρήτης.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο Μουσείο που μέσα από την ξενάγηση “αφηγείται” διαδραστικά, (συμμετοχή επισκεπτών, σχετικά βίντεο) πως ξεκίνησε και πως αναπτύχθηκε η σπουδαιότερη – ίσως- εφεύρεση του ανθρώπου, η Τυπογραφία. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης μικροί και μεγάλοι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να τυπώσουν στα παλιά πιεστήρια και να ανακαλύψουν ένα ξεχασμένο αυτονόητο: τον κόπο και την ανθρώπινη ευφυΐα που βρίσκονται πίσω από κάθε τυπωμένο κείμενο.

Παράλληλα το Μουσείο είναι εστία πολιτισμού και γραμμάτων. Στους χώρους του φιλοξενούνται συνέδρια, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις κ.α., ενώ κάθε χρόνο διοργανώνει διεθνή διαγωνισμό αφίσαςγια την Τυπογραφία.

Πρόκειται για ένα Μουσείο “ζωντανό”, που διαρκώς εξελίσσεται και αλλάζει, όπως ακριβώς η Τέχνη που παρουσιάζει, η Τυπογραφία.

Το Μουσείο είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Μουσείων Τυπογραφίας (Association of European Printing Museums), του Παγκόσμιου Συνδέσμου Μουσείων Τυπογραφίας (International Association of Printing Museums) και της Ευρωπαϊκής Διαδρομής Βιομηχανικής Κληρονομιάς του Συμβουλίου της Ευρώπης (European Route of Industrial Heritage).

Το 2016 το Μουσείο Τυπογραφίας ήταν υποψήφιο για το σπουδαίο βραβείο “Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς 2016”, European Museum of the Year Award (EMYA 2016) που απονέμεται από το Φόρουμ των Ευρωπαϊκών Μουσείων (European Museum Forum – EMF) και τελεί υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το 2017 βραβεύτηκε από την Ένωση Γραφιστών Ελλάδας για την Πολιτιστική του Προσφορά.

Μουσείο Εθνικής Ελλάδος Ποδοσφαίρου, Χανιά

Μουσεία & Θεματικά Πάρκα Δήμος Χερσονήσου

Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηρακλείου

Ανακαλύψτε το ενετικό φρούριο του Ηρακλείου “ROCCA A MARE ή ΚΟΥΛΕΣ"

Ο όρμος της πόλης του Ηρακλείου φαίνεται ότι είχε διαμορφωθεί σε λιμάνι, και μάλιστα οχυρωμένο, ήδη από την ελληνιστική περίοδο. Προστατευόταν από ένα προσήνεμο λιμενοβραχίονα στα βορειοδυτικά και ένα υπήνεμο στα νότια. Στην ανατολική απόληξη του προσήνεμου λιμενοβραχίονα πρέπει να υπήρχε ένας πύργος – φάρος, που πιθανότατα ανακατασκευάστηκε, όπως και η υπόλοιπη οχύρωση της πόλης, στον 7ο ή 8ο αι. μ.Χ., υπό την απειλή των αραβικών επιδρομών. Πιθανότατα πρόκειται για τον ίδιο πύργο που οι Βενετοί ονόμασαν Castellum Communis και μετασκεύασαν ελαφρά, διευρύνοντας τη στέψη του κατά τα δυτικά πρότυπα, όπως απεικονίζεται στο σχέδιο του Christoforo Buondelmonti του 1415. Ένας μικρότερος πύργος, που απεικονίζεται σε γκραβούρες του 15ου αιώνα στο άκρο του υπήνεμου λιμενοβραχίονα, ίσως συμπλήρωνε την προστασία της εισόδου του λιμένα, τουλάχιστον κατά τη Βενετοκρατία. Το Castellum Communis επλήγη σοβαρά από το σεισμό του 1508 και το 1523 αποφασίστηκε να κατεδαφιστεί προκειμένου στη θέση του ν΄ ανεγερθεί ένα φρούριο προσαρμοσμένο στις αρχές του προμαχωνικού συστήματος (fronte bastionato), στα πλαίσια σχεδιασμού της νέας αμυντικής ζώνης της πόλης που είχε αποφασιστεί ήδη από το 1462. Αντίστοιχα φαίνεται να ανακατασκευάστηκε το μικρό φρούριο στο άκρο του υπήνεμου λιμενοβραχίονα, που απεικονίζεται στην ξύλινη μακέτα του λιμένα του έτους 1614 στο Museo Storico Navale της Βενετίας και κατεδαφίστηκε το 1936.
Οι εργασίες κατασκευής άρχισαν πριν το 1525. Για την οικοδόμηση του νέου φρουρίου, που θα είχε αρκετά μεγαλύτερες διαστάσεις, χρειάστηκε να διευρυνθεί τεχνητά η κρηπίδα έδρασης. Για την κατασκευή της ποντίστηκαν παλιά πλοία φορτωμένα με βράχους και ογκόλιθους που μεταφέρθηκαν από τη Ντία και τα Φρασκιά στον κόλπο του Παλαιοκάστρου. Για την προστασία του φρουρίου δημιουργήθηκε στη βόρεια πλευρά ένας μικρός ισχυρός μόλος με ημικυκλική απόληξη (sperone) που διέθετε δέστρες για τα πλοία. Στη ΒΔ πλευρά δημιουργήθηκε ένας κυματοθραύστης (porporella). Η νέα κατασκευή ονομάστηκε Castello a Mare (φρούριο στη θάλασσα) ή Rocca a Mare (βράχος στη θάλασσα). Για την κατασκευή του φρουρίου χρησιμοποιήθηκαν λαξευτοί ασβεστόλιθοι που σε μεγάλο ποσοστό φαίνεται να προήλθαν από την οχύρωση των ελληνιστικών χρόνων και τα λατομεία της ευρύτερης περιοχής. Η κατασκευή είχε ολοκληρωθεί ως το 1540, ωστόσο υπέφερε διαρκώς από την καταστροφική μανία των κυμάτων, που ανάγκαζε τους Βενετούς να πραγματοποιούν διαδοχικές επισκευές. Οι δυσκολίες και τα προβλήματα, αλλά και οι προτάσεις για τροποποιήσεις στην κατασκευή συνεχίστηκαν ως την έναρξη της πολιορκίας του Χάνδακα, ενώ στη διάρκειά της ο αμυντικός ρόλος του φρουρίου εξουδετερώθηκε γρήγορα από τους πολιορκητές. Μετά την άλωση του Χάνδακα το 1669, οι Οθωμανοί πραγματοποίησαν επεμβάσεις στο κτίσμα, το οποίο αποκαλούσαν στο εξής Φρούριο του Νερού (Su Kulesi), ονομασία που διατήρησε στα νεότερα χρόνια (Κούλες). Η νότια πλευρά, που είχε καταρρεύσει από τις βολές των κανονιών, επισκευάστηκε και πάνω από το ευθύγραμμο βενετσιάνικο στηθαίο κατασκευάστηκε άλλο με κανονιοθυρίδες και επάλξεις, με ταυτόχρονη υπερύψωση του περιμετρικού διαδρόμου κίνησης. Στη νότια πλευρά του δώματος κατασκευάστηκε τέμενος με μιναρέ. Το 1864 ο βενετσιάνικος φάρος επισκευάστηκε από τη Γαλλική Εταιρία Οθωμανικών Φάρων. Αρκετές επισκευές στο φρούριο πραγματοποιήθηκαν τόσο την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας όσο και μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα το 1913.

Η μνημειακή ζωγραφική στις εκκλησίες της Ενετοκρατούμενης Κρήτης

Η κατάκτηση της Κρήτης από τους Βενετούς στα 1211 απομόνωσε το νησί από τα καλλιτεχνικά κέντρα της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ακολούθησε μια περίοδος κατά την οποία οι καλλιτέχνες παρέμειναν προσκολλημένοι στα πρότυπα της προηγούμενης περιόδου. Έτσι ερμηνεύεται ο αρχαϊστικός και συχνά λαϊκότροπος χαρακτήρας της ζωγραφικής της πρώτης περιόδου της Βενετοκρατίας.

Η ταπεινωτική για τη Βενετία υπογραφή της συνθήκης με τους κρητικούς επαναστάτες του Αλέξιου Καλλέργη το 1299 και η αναγνώριση του προνομίου της θρησκευτικής ελευθερίας, επέδρασε σημαντικά στις καλλιτεχνικές εξελίξεις. Από τις αρχές ήδη του 14ου αιώνα άρχισε η διείσδυση των καλλιτεχνικών αντιλήψεων της «παλαιολόγειας αναγέννησης», που καλλιεργήθηκαν στο καλλιτεχνικό περιβάλλον της βυζαντινής πρωτεύουσας και εξελίχθηκαν μετά τα μέσα του αιώνα σε καλλιτεχνικό ακαδημαϊσμό.

Η σταδιακή επικράτηση της νέας αυτής τάσης και η περαιτέρω εξέλιξή της με τη συρροή Κωνσταντινουπολιτών τεχνιτών, που αναζήτησαν καταφύγιο στην Κρήτη από τα τέλη του αιώνα, οδήγησε σε μια άνοδο του καλλιτεχνικού επιπέδου και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση του ιδιαίτερου χαρακτήρα της τέχνης που περιγράφηκε με τον όρο «Κρητική Σχολή Ζωγραφικής».

Ψηφιακό Μουσείο Ιεράπετρας

Το Ψηφιακό Μουσείο Ιεράπετρας αποτελεί μια προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής να αναδείξει τον ιστορικό, αρχαιολογικό και πολιτισμικό πλούτο της ευρύτερης περιοχής που ανήκει στο Δήμο καθώς και το φυσικό περιβάλλον. Στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, δημιουργήθηκε αυτή η εφαρμογή που σκοπό έχει να παρουσιάσει και να καθοδηγήσει τον επισκέπτη της περιοχής μας στα σημεία ενδιαφέροντος του Δήμου μας.

Διαμοιράστε τη σελίδα

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email